از آتش پرسیدم محبت چیست؟

                                     گفت از من سوزان تـر است

از گل پرسیدم محبت چیست؟

                                       گفت از من زیبا تـر اسـت

از شمع پرسدم محبت چیست؟

                                     گفت از من عاشق تـراست

از خودش پرسیدم محبت چیست؟

                                      گفت نغمه ای بیش نیست

                                     می پذیرفتم شکست خویش را

پندهای عقل دور اندیش را  

                                می پذیرفتم که عشق افسانه است

 این دل درد آشنا دیوانه است

                                          میروم از رفتن من شاد باش

        از عذاب دیدنم آزاد باش     

                                      گرچه تو زود تر از من می روی

 آرزو دارم ولی عاشق شوی

                                           آرزو  دارم بفهمی درد را  

تلخی برخوردهای سرد را   

مظهرلطف خدایی مادرم

 آیت مهر و و فا ی مادرم 

                                         قلب من از مهر تو آکنده است

                                           جان ودل باشد گواهم مادرم 

اولین مکتب بود دامان تو

هرچه دارم ازتودارم مادرم

                                         مایه فخر منی در زندگی  

                                       غم گسارمن توهستی مادرم

دائمادر چهره ام باشی دقیق

شاد چون باشم توشادی مادرم

                                        هر چه گویم وصف تو کم گفته ام

                                           در قضاوت عاجز هستم مادرم

من ندارم هدیه ای در شان تو

جان نا قابل فدای تو مادرم     

                                          از خدا خواهم سعادت بهر تو

                                      چون که هستم دوستدارت مادرم

در جوانی غصه خوردم هیچ کس یادم نکرد

   در قفس ماندم  ولی صیاد  آزادم  نکرد  

                         آتش عشقت چنان از زندگی سیرم کرد

                            آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد

                  مي روي تا با نبودن عشق را پرپر كني

مي روي با اشك حسرت ديده ام را تر كني

                 آن همه گفتي نگاهت بانگاهم زنده است

من نباشم مي تواني روزها را سر كني

                     در نبودنت گريه كردم آينه احساس كرد

آينه شو گريه ام را حس كني  ،باور كني

               سبزدرعشقت شدم كم كم تو دانستي ولي

عاقبت مي خواستي در قلب من خنجر كني

                  بعد تو در سينه نامت مي شود يك خاطره

كاش مي شد غصه عشق مرا باور كني

كاش بودي تا دلم تنها نبود       تا دلم  اسير غصه  فردا نبود

كاش بودي تابراي قلب من       زندگي اينگونه بي معنانبود

كاش بودي تا لبان سر دمن        قصه گوي غصه غمها نبود

كاش بودي تانگاه خسته ام       بي خبر از موج واز دريا نبود

كاش بودي تا زمستان دلم        اين چنين پرسوز پرسرمانبود

كاش بودي تافقط باور كني         بعد تو اين زندگي زيبا نبود

زندگی سخت نیست ما سختش می کنیم

                    عشق قشنگ نیست ماقشنگش می کنیم

دل ما تنگ نیست ما تنگش می کنیم      

                دل هیچ کس سنگ نیست ما سنگش می کنیم

           

یک بغل گل یاس      یک سبد ستاره             یک دنیا عشق

پیشکش بخاطر        زیباترین روز دنیا           که روزتولد است

 سلام دوستان

امروز می خوام با لحجه استان عزیزم خودمو براتون معرفی کنم

وفا هستم بچه یکی از شهرستون های نصف جهان

 از قدیم گفتن: اصفهون نصف جهان

خب متولد ۲۷/۲/۱۳۶۷ هستم  امروز تولد منه

به خاطر بعضی مسائل از تحصیل عقب ماندم 

 حالا هم در رشته کامپیوتر  ادامه تحصیل میدم

 دوستان عزیزم امیدوارم سفرهای خوب وخوشی به اصفهون داشته باشید

میدانی عشق چیست ؟

                  آنچه از جسم تو تا عمق وجودم جاریست

میدانی درد چیست؟

                     آنچه از عشق تو درسینه تنگم باقیست